بخشش و خیرات، بهر رفتگان دارد ثواب بس دعا پشت چنین خیرات باشد دُر ناب یا ربا توفیق و ایمان و عطا دِه

بخشش و خیرات، بهر رفتگان دارد ثواب🌻
بس دعا پشت چنین خیرات باشد دُر ناب🌻
یا ربا توفیق و ایمان و عطا دِه بر کفاف🌻
تا بیاد رفتگان خیرات داریم چون شهاب🌻
با سلام و صلوات با کمترین کار از عتاب🌻
مردگان را شاد دارید تا رسد شوق خطاب🌻
مرحبا صد مرحبا بر ابن و فرزندم شراب🌻
شربت پاکی بدست ما رسد محوشدعذاب🌻

1401/11/27 عصر پنج شنبه
شادی اموات و گذشتگان صلوات

حدیث نفس کاش ایامِ حیاتم ، ذکرِ من غفّار بود

کاش ایامِ حیاتم ، ذکرِ من غفّار بود
توبه ، استغفار و اشک و آه، بر دلدار بود
کاش در غفلت و جهل هم نمی گشتم دچار
جهل و نسیان و فراموشی نمی شد کار وبار
کاش با مهر و محبت با همه در طول عمر
می شده دمسازِ من طول زمان بی غِر و فِر
کاش در طی مسیر با اهل بیت ؛ صاحب زمان
می شدم همراه او در هر کجای این زمین و هم زمان

این دلم در شهر خود احساس غربت می کند

این دلم در شهر خود احساس غربت می کند
شکوه ها از این دل و ، احساس زحمت می کند
گه گاهی روز و شب فرقی نباشد بر دلم
صبح و عصر و شام غم ها می برد سوی دوام  

 

کجایی مادرم این دل یادت گشته پرپر

کجایی مادرم این دل به یادت گشته پر پر
بیادت آه کشم هر دم سخن دارم به داور !!
همه از دور و بر؛ ما را چنان بنموده اند تَرک!!
مثالی چون درخت در فصل پاییز ریزش برگ!!
برادر یا که خواهر هر کدام گشتند ز ما دور !
چه بختی یا چه شانسی  ......رفته در گور !!
نمی دانم جهان را ازچه رو شداین قهرو نفرت
مگر از قبر و گورستان نمی گیرند پند و عبرت

ای شده مغرور به مال و منال !!!!!!!!!

ای شده مغرور به مال و منال 

حاصل این دهر بود بر زوال  

مدعی عشق و وصالی به رب

خانه ی دل گشته خراب از شرف

عمر خودت صرف نمودی به جنگ

تا که بیاری جهان را به چنگ

آبروی خویش ببردی به هیچ

آخرتی هست ندانستی هیچ

بخل وحسد ، حرص و طمع پایدار

کرده ترا غافل از کردگار

کاسه ی دل خالی کن از هرشرار

چاره ای هرگز نبود جز فرار

خالی وتطهیر نما ،کن اناب

بخل وحسد را زدلت کن عتاب

عید نوروز آمد و دشمن شده خوار و ذلیل

عید نوروز آمد و دشمن شده خوار و ذلیل

دست و پایش بشکند گردد سرو پایش علیل

هر چه نفرینش کنم اندک بود و بس قلیل

حجت حق است سرایم با دو صد حرف و دلیل

زمال اندوزی دنیا پرستان

زمال اندوزی دنیا پرستان

بر آرد خنده ام از ریشه ی جان

چه کس از این جهان بردش کفن بیش

غنی و مستکین و کل درویش

ز حرص مال و اموال ؛ دل شود ریش

برادر مال خویش بفرست تو از پیش