فصل ربیع و گل و سوسن و عشق و مستی !!!!!!!!!

فصل ربیع و گل و سوسن و عشق و مستی

بپرس زمن ز فراق یار خویش چه هستی

یارم جدا زمن و ؛  من هم جدا ؛ ز او

اما دلم به او ،ولی جدا ز عطر و بو

پریچهره نگار زیبا گل اندام !!!!!

پریچهره نگار زیبا گل اندام

چه گویم وصف تو در طول ایام

نخوابم روز وشب بی یادت ای دوست

که جانم بعد رب دست همان اوست

منم مجنون تو؛ تو لیلی من

شبا روز همچو فرهاد پی شیرین

رسانم خویش را بر عشق دیرین

رخ زردم گواه ؛با نیلی تن

شباروز همچو فرهاد پی شیرین

رسانم خویش را بر عشق دیرین

تو شیرین منی ای      جان

شدم در عشق تو مجنون وحیران

روز و شب در فکر وصل یار باش !!!!!!!!!!

روز و شب در فکر وصل یار باش

عاشق یاری گلی بی خار باش

این همه سعی وتلاش و جد وجهد

می رسی بر عشق خویش دلدار باش

وز کرشمه های این یار قشنگ

می رسی بر وصل او بیعار باش

رسم دنیا این بود سختی و رنج

می دهد شهد وشکر بردبار باش

آن رفیقی شد ملول از کار تو

می شود یار وندیم بیدار باش

عاقبت تو می رسی بر وصل یار

در پی عشقت برو جون دار باش

با دو کید و مکر ارباب کلک

غصه را از جان رها هوش دار باش

ار چه وصل آسمان نبود بعید

تو تلاش خویش دار بیدار باش

عاقبت این بعد و هجران طی شود

در پی وصل و وصال یار باش

داد از غم تنهایی !!!

داد از غم تنهایی !!!

دل گشته چو شیدایی

وقت است که باز آیی

ای دلبر  رحمـــــانی

این دل زغمت مهجور

حرفت ؛ تو دلم مستور

لطفی تو نما یکدم

در عشق و وصال هر دم

تاکی به وصال تو

سوزم به خیال تو

ای درد تویی درمان

مهرت بر این پیمان

سوختی مرا از جان

یکدم نظری جانان

تا کی به تمنایت

عاشق به تماشایت

لطفی بنما امروز

این دل شده هم پر سوز

شـــــــــــاپــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرک

 

شـــــاپـــــــرک گوید:

 

برداشتی آزاد از مشق عشق

 

چه رازیست در پس حصار این فاصله ها ، که مرا اینگونه

 

دلتنگ میکند !!!!!!!!!!!!!

 

 

جز خاطره های ؛ تلخ وشیرین !!!!!

 

جز خاطره های ؛ تلخ وشیرین !!!!!

باقی نماند ؛ ز یار دیریــــــــــــن

هر روز وشبم چو خواب وبیدار

صد خاطره ای شود چو تکرار

پرسیدی ز من زحال وکردار ؟

از عشق جنون رسیدم ای یار !!!

مجنون صفتم به عشق لیلی

دادم برسید ؛ شــدم طفیلی

فرهاد مزن تو تیشه برسنگ

شیرین برفت جهان شده تنگ!!!!!!!!

بر خط و لب و خال لب یار اسیرم!!!!

 

بر خط و لب و خال لب یار اسیرم!!!!

ترسم به وصالش نرسم آه بمیرم

با مهر وادب قلب مرا برده ز دستم

مهر دگری را بدل خویش  نبستم

با من سخن از وصل ؛ به یکبار نگویید

ترسم ز خوشحالی همان لحظه بمیرم

به خال وچشم و ابروی گل یار!!!

 

به خال وچشم و ابروی گل یار!!!

شفــــا یابم ببینم روی دلــــــــدار

شباروز می کنم لحظه شماری

ببینم یــــــار خود را روز دیــــــــــــدار

به فکر وصل تو مجنون لیلی !!!!

دلم آرام شود از لطفت ای دوست

دعایت می کنم عشقم فقط اوست

به فکر وصل تو مجنون لیلی

نه خواب نه خوراک دارم خیلی

تو خورشید منی من خار صحرا

تو امید منی من بید تنها

مرنجان دوست را با نامیدی

امیدم ده به امید نویدی

خوش خبر باش که یارت زسفر می آید

 

خوش خبر باش که یارت زسفر می آید

باش آماده که با لعل و گهــــــــر می آید

با همه رنج و ملامت که کشیدی ای دوست

با خبر باش که شادی وظفـــــــــر می آید

شکر نعمت همه احـــــوال نمـــــــــــــــــــا

عاقبت وصلت یارت به ثمر می آیــــــــــد

این همه غصه و غم دادی به دل

منتظر باش ترا نور وبصــــــــــر می آید

شرط آن است که خدا را نبری از نظرت

رحمت و لطف کریــم وقت سحر میآید

اشک و آهی که کشیدی شباروز

آخرش یار بسی قند وعسل می آید

مدد از غیب رسد چاره و درمان فراق

ملتفت باش ترا عشق دو ســـر می آید

هاتفی داد ندا مژده ی وصل حاصل شد

آنچه را دل که کند یاد ترا می آید

زعشق وعاشقی و نوجوانی

 

زعشق وعاشقی و نوجوانی

دگر بس کن جمال تا می توانی

چقدر گفتی ز هجر و وصلت یار

ترا دیگر نشاید این چنین کار

برو بنشین به محراب و به منبر

توسل گیر به نزد حی داور

خدایا عاشقم گردی به عشقش

چرا دورم نمودی پی نوشتش

شده این قلب ما از هجرت یار

بسی آزرده شد؛ گردیده بیمار

شکست خوردی ز عشقش نوجوانی

برایت درد سر شــــــــد ناگهـــــانی

بی وفا تا کی بسوزانی مرا!!

 

                                                       بی وفا تا کی بسوزانی مرا

خون کنی بر قلب من سوی ورا

بی وفایان در جهان چون کوه غم

غم تراشی می کنند بر سوی هم

برده از من هم قرار و صبر و هوش !!!!

 

برده از من هم قرار و صبر و هوش !!!!

آن نگار نازنيــــــن شيك پـــــوش

خواهشي دارد دلم از او هنوز

بهر وصل ما كمي جانم بكوش

بي احساس تر از امين نديدم مردي !!!

بي احساس تر از امين نديدم مردي !!!

هر چند در اين مرد بود نا مــــــــــــردي !!

نامرد بود كه با چنين بــــد قولــــــــــي

اين كار چرا نشد مقبــــــــــــــــــو لـــي

انتظارت جسم وجانم پیر کرد!!!

انتظارت جسم وجانم پیر کرد!!!

بهر ماندن در جهانم سیر کرد

تا به کی در انتظارت روز و شب

جان به لب آمد بیا مردیم زتب

شاپرک زیبا

در پی شاپرک اقبالم

ز غم هجر عزیز می نالم

چه کسی درک کند  درد مرا

شاپرک نیست بسی بی حالم

تا که در چشمش بدیدم راز عشق و مهربانی

 

تا که در چشمش بدیدم راز عشق و مهربانی

عقل را از کف نهادم خویش را دیوانه کردم

همچو   آهوی  فراری  بازگشتم  در  بیابان

تا سحر گاهان به وصلش ناله و هم ندبه کردم

آن پریچهره که آتش زد به جانم در جوانی

سالها مرز جنون ؛ با سر دل غمخانه کردم

از فراق یار چندی جام از می  سر کشیدم

تا بخواهی باده خوردم لب به لب پیمانه کردم

مدتی دیوانه وار چون شمع ، در گرد غریبی گریه کردم

از پی نسیان غم ره جانب میخانه بردم ؛خانه کردم

عاشقی از ما حمایت از شما !!!

عاشقی از ما حمایت از شما !!!

آرزو از ما عنایت از شما

بی نهایت دوست دارم ای عزیز

بهر وصلت من شدم عین کنیز !!

ندارد هر کسی این را لیاقت!!!

ندارد هر کسی این را لیاقت!!!

شود او عاشقم تا بی نهایت

 

کسی را دوست دارم با سخاوت

 

بود اهل وفا و هم  شهامت

وبم را می کنی هر دم نظاره

وبم را می کنی هر دم نظاره

دلم را می بری ای ماه پاره

می آیی ناشناخته با خرامان

چه داری بهر من ای جان جانان

دیدار شد میـــســـــــر؛ از نو به جان رسیدم

 

دیدار شد میـــســـــــر؛ از نو به جان رسیدم

رخساره گشت تجلی ؛ گویا به  نان رسیدم

جان می کنم فدایت ؛ چون میزبان رسیدم

با جامی از می اکنون ؛ بر دل ستان رسیدم

شکر خدا هم اکنون یارم به من رسیدست

 

 

 

                                         شکر خدا هم اکنون یارم به من رسیدست

جان می رود ز دستش با حکم خان رسیدست

گوید مرض به جانت ؛ روح و روان رسیدست

افسوس ز درک وفهمش ! با صد گمان رسیدست !!!

از عشق او چو فرهاد ؛ مجنون شدم به لیلی !!

این حرف تو صلاح نیست ؛ عشقت شده به خیلی!!!

والله ما رایـــــــــــــــنا الا به دهر سلامت !!!

چون شاکرش نباشیم برخیزدش ملامت

عاقل نگوید اسرار الا به یک حماقت

برباد می دهد او تدبیر و هم سیاست

 

دلم جز مهر مه رویان؛ نیابد ساکن و اسکان !!

 

 

دلم جز مهر مه رویان؛ نیابد ساکن و اسکان !!

بدو پندی دهم هر دم ؛ نلغزی پای بر میزان

چو شمع اشک از دو چشم من ؛فرو ریزد چو صد باران

چرا با عشق وافسانه ؛ شدی هم عهد و هم پیمان

خدایا این دل و سامان ؛ به نقشی در خیال حیران

ترحم کن خداوندا؛ که این دل شد چنین ویران !!

خنده می بینی ولی اجباری است !!!!

هدیه ی دوستان عزیز من !!!!!!!!!













خنده می بینی ولی اجباری است

خسته از حرف های بس تکراری است

روز وشب هایم  تمام در انتظار

 

انتظار از غربت و ناچاری است !!!!

لب بر لب یار کردم ؛ از آز !!!!!!!!!!!!!

لب بر لب یار کردم ؛ از آز

تاشهد لبش بچینم از ناز

دیدم که لبش به خنده آواز

فرصت نبود ؛ ترا دگر باز

 

از لعل لبت خاطره ای ؛هیچ نماتدست !!!!!

 

  

 

                                                                                                 از لعل لبت خاطره ای ؛هیچ نماندست !!!

جامی که زمی داد ؛ همان بیش نماندست

بار دگر ار ؛لطف شود ؛لعل لب تو

تجدید شود خاطره از پیش نماندست

ای گلم ؛ ای سنبلم ؛ ای دسته گل !!!!!!!!!!!

هدیه دارم  بهر تو گل یا گلاب

می ستایم دوستان را با خطاب

ای گلم؛ ای سنبلم ؛ ای دسته گل

جان نثارت می کنم ای ماه مــــــــــــــــــل !!!!!!!!!!!

ز عشق وعاشقی و نوجوانی

ز عشق و عاشقی و نوجوانی

همه حرف وحدیث است جاودانی

خدا عشق آفرین آن ذات یکتا

نهاد در قلب ما تنهای  تنها

جهان بر پایه ی عشق و محبت

بنا شد تا به فردای قیامت

زهر بوسی زدم بر روی  دلدار

چو قرضی بود ؛ گیرم  روز دیدار

ادای قرض کن معشوقه ؛ای در !!!

که از قرضت  بگبری آتش  و گر!!!

چند روزیست هوای نوجوانی کرده ام

چند روزیست هوای نوجوانی کرده ام

عاشق یاری شدم ؛ اما جوانی کرده ام

وعده اش دادم  چنان بر وصل یار  !!!!!

حال در گفتار خود چه بد گمانی کرده ام

روز و شب بر تو کنم فکر و خیال

روز و شب بر تو کنم فکر و خیال

از چه رو گشتی ؛ به دام آن شغال

او کجا بود محرم  راز و امین !!!!!!!!!

خاک عالم بر سرش نبود؛ امین

من از آن غصه ی یلدایی تو پیر شدم

من از آن غصه ی یلدایی تو پیر شدم

پیر نه؛! از همه ی زندگیم سیر شدم

این چه تقدیری ؛ مقدر شد عزیز !!!!

اذن ده؛ داد کشم ؛ از همه دلگیر شدم

دلم را می بری ای ماه پاره!!!!!!!!!!!

وبم را می کنی هر دم نظاره

دلم را می بری ای ماه پاره

می آیی ناشناخته با خرامان

چه داری بهر من ای جان جانان

ز بس گفتی ز می و باده و حور

ز بس گفتی ز می و باده و حور

دلم  بردی ؛برای   رفتن   گور

تو قلبم را نمودی اینچنین تور

زعشقت می نوازم دف و سنتور

اگر مستم ؛ من از عشق تو مستم @@ بیا بنشین که دل بردی ز دستم

با عرض پوزش بنا به ضرورت و اوامر برخی از دوستان  اشعار موضوع فوق حذف گردید

آه امین منتظرم ؛ صبر وقرارم تمام !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

دلنوشته ی عاشق دلخسته ای که به شعر در آمده امید است مقبول گردد

----------------------------------------------------------------------------

عشق اگر عشق بود ؛ماندنیست

ورنه چنین عشق؛ فقط خواندنیست

بار دگر عشق به قلبم دمید

حال وهوایم به جوانی رسید

عشق عزیزی مرا کرده پیر !!

فکر وصالم ؛ بگو تو بمیر !!!

خواهش دل کرد مرا هم غلام

عاشق یار کرد؛ مرا والسلام

آه امین منتظرم ؛ صبر وقرارم تمام

زود بیا غیر تو ما را نبود؛ التیام

آه امین این دل من گشته به عشقت اسیر

تیر مزن ؛ تیر خلاص ؛ بر دل وجان  عبیر

عاشق شیدای توام ؛ ای امین

تاج سری ؛ سر بنهم بر زمین

غیر تو عشقی نبود عشق من

سوز وگدازی شده در جسم من

 

تمام شد هجر و دوری و ملالت

تمام شد هجر و دوری و ملالت

رسیدی در برم با صد سلامت

بیا بنشین کنارم طره بر دست

کمی شانه زنم این دل شود مست

ز بوی عطر ومشک وعنبر ای دوست

ببوسم روی تو  به به چه نیکوست

زمی و مطرب و تنبور و آواز

تو بس کن دلبر م دیگر نکن ناز

ز بس خون شد دلم از هجرت ای دوست

گمانم ؛ من شدم یک جثه از پوست 

به یک لبخند جانانه؛ سراسر پر حلاوت

تمام روح و جان را ده طراوت

می کشم آه از دل و؛ دردش زهجران است و بس!!!!!!

می کشم آه از دل و؛ دردش زهجران است و بس!!!

ناله از سوزدلم؛ اشکم ز چشمان است و بس

چشم من چون مشک و ؛اشک ریزد ز آن

اشک ریزم اشک ریزم در تمام هر زمان

آه از دل ؛ اشک از چشمان من

روز و شب بارد تمام از جان من

درد هجر است و مرا سوز و گداز

فهم هرکس برنیاید ؛ اینچنین آه و نیاز

همچو مجنون درپی لیلی شبا روزم سیاه

عمر خود را صرف کردم وادی را ه  تباه

دعا کردم حرم در روز جمعه

 

دعا کردم حرم در روز جمعه

برای دوستان با آه و نغمه

خداوندا بده حاجات دوستان

رضا هم ضامن ما شد کماکان

یکی از دوستان کرده سفارش

مرا یاد آوری کن در نیایش !!

نگاه کردم به ایون طلا با ذکر مولا

بر آور حاجت دوستم به یکتا

شنیدم روز بعد حاجت روا شد

دعای من برایش چون دوا شد

سه سال بیکاریش دائم تمام وقت

شده شاغل دو  باره از سر بخت

ز زلف يار مه چهره پريوش

ز زلف يار مه چهره پريوش !!!!!!!!!!!

به محض ديدنش دل شد مشوش

بماندم ساعتي در حالت غش

كه ديدم سر به بالينش شده فرش !!

امید وصال یار شب و روز شدم در خیال

امید وصال یار شب و روز شدم در خیال

به غیر یار مرا هیچ نباشد کمی هم مجال

که یارم بود یار شیرین زبون

به مال و به هستی بود باغبون

چه زیبا و لطیف و ،پر كرشمه

مثال او بود آهوي چشمه

وزين و با متانت روي آرام

نگاه بر رخ او تسكين آلام

چه زيبا دلبري ؛ بگو تو آمين

نصيب من شود با عشق تمكين

فرشته صفت است يا حور جنت

چنين تعريف كني افتيم به زحمت

اميدم بود بر وصالش چنان

چو راحت رسد دست من ناگهان

اميد وصال يار زنده ام تاكنون

و  الا  كجا بود مرا هستي لاله گون !!

آمال مجازی به مثل چون کف بر آب

آمال مجازی به مثل چون کف بر  آب

حاصل نشود مقصد تو ؛ روی؛ تو برتاب

دوستی که به تو داده همه وعدو وعیدها

دلخوش نباش باد وهوا بوده سخن ها

آرزوی تو بود کسب مقام و مال و یار

آرزوی تو بود کسب مقام و مال و یار

می رسی بی شک و شبهه بر وصالش ای نگار

ای اشک چشمانم ببار

ای اشک چشمانم ببار!!

همچو سحابی در بهار

رودی بپا کن در دیار

با اشک و آهم ای نگار

گل رزهای عاشقانه تقدیم نگاه مهربانتان !!!!!!!!!!!

عقل میگوید که نه؛حکم وصال

عقل میگوید که نه؛! حکم وصال

شرع میگویدکه نه؛! خیزد جدال

دل گوید می رسی عشقت جمال!!

مانده ام حیران و ترسان از قتال !!!!

این دل شیدای من باز هوائی شدست !!!

 

دوستی بی عشق بود چون حباب

عشق نباشدتو شوی؛ هم کباب

عاطل وباطل تو شوی از خطاب

عشق منی جان منی ؛ رو بتاب

عشق بود معرفت ماندگار

شور وهوس را تو نخوان ؛ عشق یار

عشق نباشد به چنین لفظ وحرف

عشق بود ناله ای از سوز دف

قلب به عشقی که شود مبتلا

هر چه برانی زقلب بس خطا

دوست عزیزی به من گفت چنین

وصل به عشقم دعا کن ؛ یقین

کار خطا نیست دعا کارگر

دست بشوی ؛ کار هوس ای جگر

عشق مجازی بودش بی اساس

شور وهوس شد به رنگ لباس

....و م... در این کار وبار

ننگ ابد میشود از این قرار

دست بشوی کار هوس ای جگر

کار خطا نیست دعا کارگر

این دل شیدای من باز هوائی شدست !!!

دیدن یار بهر من وقت طلائی شدست

جان برود بهر یار؛ یار فدائی شدست

عقل و خرد غافل از عشق خدائی شدست !!

در وصال روی تو ؛ در روز و شب

در وصال روی تو ؛ در روز و شب

نی شبم روزو؛نه روزم؛همچو شب

جان زجان آمد زهجر؛ بر روی لب

با چنین حال و هوا؛ سوزم زتب

عاشقان در وادی عشق و وصال

عاشقان در وادی عشق و وصال!!

می نخورده می روند بر سوی حال!!

به وصال یار هرگز ؛ نکنم ملال و سستی !

به وصال یار هرگز ؛ نکنم ملال و سستی !!!!

گر رسم به وصل یارم؛میخورم به عشق ومستی!!!

همه را خبر دهم من؛ سر عشق و خودپرستی

که وصال یار حاصل ؛ نروم به بت پرستی!!!!

پری رویان مه چهره چه بسیار

پری رویان مه چهره چه بسیار

نگشتند در وصال یار غمخوار

ببین مجنون ما در عشق لیلی

نه خواب و نه خوراک دارد خیلی

قلب به عشقی که شود مبتلا !!!!

 

دوستی بی عشق بود چون حباب

عشق نباشدتو شوی؛ هم کباب

عاطل وباطل تو شوی از خطاب

عشق منی جان منی ؛ رو بتاب

عشق بود معرفت ماندگار

شور وهوس را تو نخوان ؛ عشق یار

عشق نباشد به چنین لفظ وحرف

عشق بود ناله ای از سوز دف

قلب به عشقی که شود مبتلا

هر چه برانی زقلب بس خطا

دوست عزیزی به من گفت چنین

وصل به عشقم دعا کن ؛ یقین

کار خطا نیست دعا کارگر

دست بشوی ؛ کار هوس ای جگر

عشق مجازی بودش بی اساس

شور وهوس شد به رنگ لباس

....و م... در این کار وبار

ننگ ابد میشود از این قرار

دست بشوی کار هوس ای جگر

کار خطا نیست دعا کارگر

ارباب کرم آمده ام بهر دو حاجت !!!!

دیروز صبح جمعه نایب الزیاره همه دوستان وعزیزان و ملتمسین دعا در بارگاه ملکوتی حضرت ثامن الحجج علیه الاف التحیه والثنا بودم  به محضی که وارد صحن انقلاب شدم با حضرت شروع کردم به حرف زدن  اولین بیت  زیر به ذهنم رسیدو اما.....

ارباب کرم آمده ام  بهر دو حاجت !!!!

حاجت ندهی ؛ نیست مرا عزت وطاقت

گفتم ؛ که روزم شده است ؛ همچو شب تار

درمان توئی ؛ درد مرا کرده گرفتار !!!

دردیست مرا ؛ روح و روان غربت بسیار

یا رب نظری یار کند؛ میل به دلدار

دل نیست ؛ دلی خفته بود در پی دلدار

بیچاره شدم ؛آه مپرسید ز من جانب دلدار

گرفتم از خدا با حال گریان !!!

ز هر چه خواسته ام از رب سبحان

گرفتم از خدا با حال گریان !!!

ندارم هیچ شک؛ آثار باران

بسازد کار وبارم را به یک آن !!

که یارم بگرید ؛ زجهلم در این روزگار !!!

دلم چون چغوک (1)؛ دام صیاد مست

اسیرم نمود ؛ دست و پاهم ببست

نپرس از دلم ؛ شد اسیر زمان

ندارم پناهی خدایا توئی الامان

خدایا مرا بال و پر ده؛ روم سوی یار

که یارم بگرید ؛ زجهلم در این روزگار!!!

1- چغوک لفظ خراسانی است به معنی گنجشگ

بی تو روزم چون شب تار من است!!!

با من مسکین در این شهر غریب

قهر مکن جانم؛ دلم گشته نحیف

بی تو روزم چون شب تار من است!!!

آه وافسوس مدام کار من است

خدا حافظ ای لیلی مهربون!!!

خداحافظ ای یار شیرین زبون!!

خدا حافظ ای لیلی مهربون!!

خداحافظ ای ماه هفت آسمون

خداحافظ ای برج رنگین کمون

خداحافظ ای ماه ومهتاب من

همه هستی ونیستی خواب من

ببین چشم من در فراغت چو ابر بهار!!!

بگریم شباروز زعشقت شدم بی قرار

به عشق وصالت نویسم کنون

رسیدم هم اکنون به مرز جنون

جناب قاضی مده حکم طلاق را

جناب قاضی مده حکم طلاق را

به لرزه آوری عرش و طباق را

خدا وصلش نمود ؛ کارت بود شر

مکن فصلش ؛بدون اذن داور

هرکجا میروی ای دوست خدا یارت باد

هرکجا میروی ای دوست خدا یارت باد

دست حق دائم و پیوسته نگه دارت باد

بی تو روزم؛ چون شب تار من است

بی تو روزم؛ چون شب تار من است

از فراغت ؛ غصه در کار من است

مردمان هرگز ندارند این خبر  !!!

اشک من بهر همان یار من است

فصل ربیع و گل و سوسن و عشق و مستی

فصل ربیع و گل و سوسن و عشق و مستی

بپرس زمن ز فراق یار خویش چه هستی

یارم جدا ز من و من هم جدا ز او

اما دلم به او و ولی جدا زعطر وبو

کنم مناجات ز هر شب به نزد دوست

آیا فراق یار شود تمام ؛ دلم به  اوست

برخیز بهار آمد ای گل

برخیز بهار آمد ای گل

بلبل به نوا آمده ای گل

شور وشعف ولاله وسنبل

با جشن وصال آمده ای گل

وقت قرار است روم سوی یار

وقت قرار است روم سوی یار

یار بود حاضر و من بی قرار

کشته ی عشقم در این لا ضرار

قلب مرا برده به سوی نگار

ندا داد هاتفی از کوی دلبر

ندا داد هاتفی از کوی دلبر

شدم مجنون تو ای یار ویاور

نما گفتار من را هم تو باور

نظاره گر بود آن حی داور

به خال و چشم و ابروی گل یار

به خال و چشم و ابروی گل یار

شفا یابم ببینم روی دلدار

شباروز می کنم لحظه شماری

ببینم یار خود را روز دیدار

دو باران همزمان بارید در این شهر

دو باران همزمان بارید در این شهر

یکی باران دل بود و دگر اشکی ز این سر

چه غوغا کرده بود این جفت ؛باران

یکی دادش تمام عرفان عرفان

دگر این شهر ما را داده سامان

دل بارانی و؛ قلب پر از مهر

دل بارانی و؛ قلب پر از مهر

خداوندا عطا کن وادی شعر

چو باران شستشو دارم زمین را

همه خشم وخشونت بغض وکین را

چه میشد مردمان در عشق صادق

سخن از مهر ودوستی بوده لایق

چه میشد ؛ عصر ما خشم و خیانت

میشد برچیده از جرم و جنایت

نه زندان بودو حبس و؛ نه که نفرت

فقط با عشق بودند حسن و عبرت

دل بارانی می خواهم شب و روز

بگریم همچو ابر از عشق جانسوز

نیست عشق تنها به عین وشین وقاف

نیست عشق تنها به عین وشین وقاف

می روم برعشق یارتاکوه قاف

در نیابی در کلامم ذره لاف

چون که هستم اهل تقوا وعفاف

روز وشب در وصل یارم بی قرار

بی قرارم تا رسم ؛ در پیش یار

ای عطر زلال نفست مژده ی جانم

ای عطر زلال نفست مژده ی جانم

با یاد تو آرام شود روح و روانم

این غربت و دوری مرا کرده پریشان

جز قصه ی پر مهر تو نیستش به زبانم

دورم زتو ؛ ناله و افغان؛ کماکان

بس ناله نمودم در این باغ خزانم

از سوز دلم خسته دمادم به فغانم

از عشق تو آواره ی هر شهر وجهانم

ای یارنما لب به لبم شهد حلاوت

من خسته شدم ؛ خسته از این کار کتابت

مزدم چه شود  یار از این شعر و غزل ها

             به تو گویم به تلمیح و مثل ها

سحر گاهان شدم بیدار از خواب

سحر گاهان شدم بیدار از خواب

به یارانم خبر دادم چو مهتاب

سحر باشد بیان عشق و معشوق

که خوابیدن بود بسیا ر مغضوب

زعشق تو خودم را پیر کردم

زعشق تو خودم را پیر کردم

خودم را در غل وزنجیر کردم

مرایکبار دیگر فرصتم ده

 در این دلواپسی من گیر کردم

غم هجران د وست نالم شباروز

  به هجر یار خود نالم شباروز

بسازم همچو بلبل آه جانسوز

خدایا کن مدد در عشق و هجران

رسم بر عشق خود بی آه و افغان

ز صبر و بردباری طی شود هجران

 ز صبر و بردباری طی شود هجران

میازار خویش را با یک چنین بحران

مکن شکوه ز این دنیای وانفسا

که دل را خون کند آهسته این کیوان

به فکر وصل یاری تو؛چنان بشتاب و بی وقفه

ترا این مدعی حاصل ؛ ولی افتی به خون غلطان

از این پر طمطراق در کهکشان و کل هستی

بنی آدم تو خود دانی در این گردونه ی میدان

چه بس عاقل شدند متروک و وامانده

ترا درسی بودجانا، که قدرت دست آن سبحان

مکن تکیه به زور و قدرت و عقل و درایت

که این محض غلط؛ آرد ترا در صف شیطان

بی شما لطفی نباشد زندگی

بی شما لطفی نباشد زندگی

زندگی بی تو بود پژمردگی

شعار دوری ودوستی مرا آتش زند والله

شعار دوری ودوستی مرا آتش زند والله

که من از دوری دوستم بسوزم آه و واویلا

فراق از دوری دوستی ندیدم جز ملامتها

که من از دوری ات سوزم بیا آقا همین حالا

گره افتاده در کارم

گره افتاده در کار

پریشان و گرفتارم

گرفتار غم یارم

خودم آزرده , بیمارم

ز اقبالم چو بیزارم

چرا در بین گل خارم ؟

خدا را من قسم دادم

سعادت را ز او خواهم

وصال عشق و غمخوارم

مرا کشته که بیمارم

 منم تنها تر از یارم

امامی چون رئوف دارم

دلم بر عشق او دارم

می روم سوی حرم بهر دعا

می روم سوی حرم بهر دعا

تا رسد وعده ی دیدار و لقا

دلم آرام شود از لطفت ای دوست

دلم آرام شود از لطفت ای دوست

دعایت می کنم عشقم فقط اوست

به فکر وصل تو مجنون لیلی

نه خواب و نه خوراک دارم خیلی

تو خورشید منی من خار صحرا

تو امید منی من بید تنها

مرنحان دوست را با نامیدی

امیدم ده به امید نویدی

خداوندا مرا حاجت روا کن

ز حزن و غم مرا شاد و صفا کن

شاپرکی گفت به من اینچنین

شاپرکی گفت به من اینچنین

پیک  منی سوی امام مبین

حاجت من را تو بخواه از امام

حاجت من را بدهد آن همام

راه حرم پیش گرفتم رفیق

پیش امام عرض نمودم شفیق

حاجت این شاپرک با صفا

لطف و عطا کن بده با وفا

شاپرکم شاپرکی است با حیا

نقش دلم گشته تمام قوا