دل بارانی و؛ قلب پر از مهر

خداوندا عطا کن وادی شعر

چو باران شستشو دارم زمین را

همه خشم وخشونت بغض وکین را

چه میشد مردمان در عشق صادق

سخن از مهر ودوستی بوده لایق

چه میشد ؛ عصر ما خشم و خیانت

میشد برچیده از جرم و جنایت

نه زندان بودو حبس و؛ نه که نفرت

فقط با عشق بودند حسن و عبرت

دل بارانی می خواهم شب و روز

بگریم همچو ابر از عشق جانسوز