الهی ما عرفناکَ ، عرفناک
مشو از فعل ما، یا رب غضبناک
الهی رحمتت مشحون و سرمد
فزون از کل هستی جان ِ احمد
الهی اظهر الشمسی به دنیا
مکن ما را میان خلق رسوا
الهی نفس خویش با لطف و رحمت
نوشتی بی دریغ ،بی بغض و نقمت
الهی توبه توبه از گناهان
فدای لطف و احسانت کماکان
الهی جسم و جان ؛ معیوب و بیمار
ترا خواند جمال یارب به دادار