بچه های شهید خانطومان مازندرانی

⁦❣️⁩⁦❣️⁩⁦❣️⁩⁦❣️⁩⁦❣️⁩⁦❣️⁩⁦❣️⁩⁦❣️⁩⁦❣️⁩⁦❣️⁩⁦❣️⁩⁦❣️⁩⁦❣️⁩
شهدا رفتن و؛ ما ماندیم ؛ چه سود !!
زندگی بی شهــدا جانــم ربود
هر کجا در این جهان کشتار و جنگ
نوجوانان کشته گشتند هنگ به هنگ
منجی عالـم کـی آید ؟! بر جهان
جامعـه ؛ با جنـگ گشته ناتـوان
وعده ها بس داده اند در عنقریب !
منجی آت خواهد رسید با صد ضریب !
ناله و ندبه فرا خوانیم تمام جمعه ها
جمعه ها ، همسـو شدند با نالـه ها
این دلم از اشکِ طفلِ هر شهیدی این زمان
آتشی گیرد تمامِ این وجودم؛ الامانی ، الامان !
اشکِ چشم و چشمِ گریان ؛ زُل بر عکسِ پدر
خون جگر کرده مرا ، خون می چکد سوی جگر
کاش می شد لحظه های این فراق و درد را ترسیم کرد
اشک خون با چشم گریان را ز دل ترمیم کرد
دل به یاد سیزده تن از شهیدان جوان
شیر مردان خدا رفتند ز این مازندران
بچه ها خردسال و ؛ کودک چون شکوفه در بهار
گاه گریه ، گاه اشک و گاه بهانه می سرایند بر نگار
سید رضا طاهر و بلباسی و جمشیدی ؛ خلیلی
بریری ؛ اسدی و قنبری و عابدینی
زمشتاقی و حاجی زاده سالخورده ی ما
کمالی ، کابلی با عشق و ایمانی به یکتا
درود ما سلام ما به ارواح شهیدان ولایی
نظر دارد ولی عصر ما صاحب الزمان لطف خدایی🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹