ز هم و غم دوران گشته ام پیر
نمی دانی چه روز ها بوده ام شیر
ورق برگشت چون ماه گشت خاموش
دلم هر روز و شب از ترس چون موش
غم قسط و غم درد و غم بی نقش بودن
مرا ذلت نشاند در این جهان بود و نبودن
شده توفیق من بر شهر مشهد سال و اندی
تضرع و انابه درد و دل کردم به مردی
علی موسی الرضا این حال و روزم کن تماشا
جوابم ده مکن تاخیر مولا از کرامت بر زوایا
چنان تغییر بنمود با عنایات امام با عطوفت
شده کارم سراسر اوج رونق با سهولت


خشنودی آقا علی بن موسی الرضا صلوات