نوکر هفت ساله ات اینجا غریب و بی کس است
هم و غم از سر گذشت مولا مرا یار و کس است
غیرتو مولا ندارم هیچ کسی در این جهان بی وفا
هم کس و کارم توئی دستم بگیر در این فضا
دلخوشم با ذکر و نامت سرورم از راه دور
دست به دامانت شدم دستم بگیر در حال گور
یک جمال و یک دلِ پر از غم و درد و رفیق و آشنا
قوم و خویشان یک طرف ، تقدیر از فقر و بلا
شهر خود والله غریبم چون غریبه از بلاد دورِ دور
این دلم از حزن و غم ، آتش گرفت با صد کرور
حیف اما دل به دنیا غرق شد از مال دنیا هیچ هیچ !!
درد دنیا یک طرف از درد عقبی دل بسی شوریده پیچ پیچ