بیا بار دگر مولا نما بر ما کرامت 
مرا در شهر مشهد کن حمایت
مرا دعوت نما بی رنج و سختی
رَسَم من در جوارت نیک بختی
ندیدیم خیر و شادی شهر بابل
بگیر دستم بیایم شاد و سُنبل
همه غم بود و غم بود و همه غم
بسی سختی نه کم بود نه یکدم
ترا جان ِ جوادت ؛نما برما عنایت
رسم باردگر درمضجع پر از کرامت
چقدر در شهر غریب بودیم و تنها
میان ِ قوم و خویش بیگانه ، یکتا
علی موسی الرضا اصرار ِ بی جا
ندارم جان مولا ، ذات ِ یکتا